Κάθε χρόνο στην Ελλάδα πραγματοποιούνται κατά μέσο όρο 53.896 γάμοι σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ, με αποτέλεσμα περισσότεροι από 200 τόνοι ρυζιού να καταλήγουν στο πάτωμα στο πλαίσιο της παράδοσης που θέλει τους καλεσμένους να πετούν ρύζι στους νεόνυμφους για να «ριζώσουν».

Το The Wedding Rice είναι μια πρωτοβουλία της παγκόσμιας πλατφόρμας Wikifarmer, που μετατρέπει αυτό το γαμήλιο έθιμο σε μια βιώσιμη λύση για τους αγρότες, δίνοντας στο βρώσιμο ρύζι τον σκοπό που πραγματικά του αξίζει. Πιο συγκεκριμένα, οι κόκκοι ρυζιού που απορρίπτονται, επαναχρησιμοποιούνται αυξάνοντας το εισόδημα των αγροτών και διατηρώντας το έθιμο με βιώσιμο τρόπο.
Τι σημαίνει ότι το ρύζι «απορρίπτεται»;
Κατά τη διάρκεια της παραγωγής, σχεδόν το 30% του ελληνικού ρυζιού που μαζεύεται δεν καταλήγει στα ράφια των σούπερ μάρκετ επειδή δεν πληροί συγκεκριμένες προδιαγραφές. Αντί λοιπόν να πετιέται, με το The Wedding Rice δίνεται στο ρύζι ένας νέος σκοπός, ενώ παράλληλα διασφαλίζεται ότι το 100% του βρώσιμου ρυζιού φτάνει στις κουζίνες. Με την επαναχρησιμοποίηση του μη εμπορεύσιμου ρυζιού, οι αγρότες μειώνουν τη σπατάλη και αυξάνουν το εισόδημά τους.
View this post on Instagram
Yes I Do Note: Σύμφωνα με σχετικό δημοσίευμα του Reuters, η Ελλάδα είναι ο τρίτος μεγαλύτερος παραγωγός ρυζιού στην ΕΕ, εξάγοντας το μεγαλύτερο μέρος της ετήσιας παραγωγής της, η οποία ανέρχεται σε 250.000 τόνους. Ωστόσο, ο τομέας αντιμετωπίζει έντονο ανταγωνισμό από τις εισαγωγές χαμηλού κόστους από τη Νότια Ασία και τις ξηρασίες στις γεωργικές περιοχές της Ελλάδας. Οι «σπασμένοι» κόκκοι ρυζιού αντιπροσωπεύουν περίπου το 9% των ελληνικών εξαγωγών και η αξιοποίησή του στους γάμους μπορεί να στηρίξει οικονομικά τον κλάδο.










